top of page

Silsile

Uzun zamandır kendimden bir şeyler gizliyor gibiyim. Bir şeyleri ifade etmekte zorlandığımda içimdeki sınırların ihlal edildiği, koruduğum alanlardaki çitlerin bir bir yok edildiği hissine kapılıyorum. Bir harabenin sesleri içimde yükseliyor… Bazen değiştirmek ya da değişmek istediğim o noktada yoluma taş konuluyor… Yalanlar daha çok alkışlanıyor, gerçeklerse kötüleniyor, damgalanıyor, etiketleniyor.. Yalan, sesini yükseltirken ve yol ortasında bağırırken gerçek sessizlikte titriyor.. İşte o an kimsenin hayatına dokunmamak, ne kendimin ne de başkasının sesi olmak istiyorum. Kimsenin kalbinden geçmeden durmak istiyorum. Mücadele etmeden, savaşmadan beklemek istiyorum…



 

Durmak zamanı

Senin önünde

Konuşmak için acele etmeden

Dinleme zamanı..

Benim sana olan inancıma değil

Senin bana inancın ölçüsünde

Yaşamak zamanı..

Ruhumu ruhunla aralayarak

An-lamak zamanı..

4 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Dokun-abilmek

Kar-ışık

Yazı: Blog2_Post
bottom of page