top of page

Keşke...





Donup kaldım.

Saniyeler, dakikalar, saatler ve günlerce… Seni düşünüyor olmaktan yoruldum. Bir insanın aklımı ve kalbimi sürekli meşgul edişi rahatsız edici. Bu histen hoşlanmıyorum. Ben her şeyde ve herkeste varlığımı kutsarken bir kişide kayboluyor olmak güneşi gördüğüm günlerde geceyi yaşamak gibi.




Seni görmek istemiyorum.

Sesini duymak istemiyorum.

Artık senden kaçmak ya da sana ulaşmak istemiyorum.

Senin aracılığınla öfkem bir kez daha yaktı ateşini.

Bir beşerin karşısına geçip kustu nefretini

Üstüm başım bakışlardaki pislikle çamura battı.

İnsanlık karanlıkta çöktü dizlerinin üstüne

Başı dik ama yüreği kaypaktı hep

Oğul vazgeçmedi yalanlarından

O yüzden hiç göremedi seni…

İnsanlık kötü olan ne varsa onu sevdi

Yanlış olanı gerçek bildi hep

Oğul vazgeçti dürüst bir sevgiyi aramaktan

O yüzden hiç göremedi beni…



 


Keşke…

Susmak ne iyi gelirdi yarama

Öylesine geçebilirdi oysa

Sessizlik olabilirdi şifa

Konuşmak tuzak,

Keşke…

Bilmeseydin

Sussaydım

Ve sen yine duymasaydın…

Sağır olsaydın bana

Ama paramparça kalmasaydım

Keşke…

Her adım bir mayın

Kalbime vuran

Gitmekten korktuğum bir yola davet

Sensin.



Sarmalanmak sevgiyle güzeldir

bir yürek cesaret edebiliyorsa eğer

Sevmek sevilince özeldir

Bir kalp seni tanıyorsa eğer…




43 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Hadi...

Sen-im ben

Comments


Yazı: Blog2_Post
bottom of page